Haar ogen zeggen dat ze je leuk vindt.
Misschien teveel.
In mijn land...
Wie te verliefd is, verliest alles.
Zij die ironische liefde kennen, houden het uit.
Je vader draait zich om in zijn graf.
Na zoveel tijd met Atenienses dochter.
Maar deze vrouw heeft pit. - Wat is het nut, Alexander?
Neem haar als je minnares. - Ik wil een zoon.
Veel van je kennissen hebben zusters die waardig zijn.
Om een Aziatische als vrouw te nemen, is respectvol.
Het zal ons dichter bij elkaar brengen.
Dat wil niet zeggen dat ik nooit een Macedonische zal nemen.
Als tweede vrouw. Je beledigt Macedonië.
Dit gaat om de eer van ons koninkrijk.
Wat wil je hiermee bereiken?
We kwamen naar Azië om Darius moordenaars te straffen.
Dat is gelukt. Zeven jaar van huis...
Jagen op onbelangrijke vogelvrijverklaarden.
Terwijl Macedonische mannen bloeden, voor wat?
Om straten en steden in Azië te bouwen?
Steden te stichten en uitbreiden is toch een goed iets?
Wat brengt dat op voor Macedonië? - Het is rijker dan vroeger.
In wat dan?
Als je beter vocht in Gaugamela konden we Darius daar pakken.
Hoe durf je, Nearchos. - Generaal Nearchos voor jou.
Mijn vader of wie dan ook kon iets uithalen.
Ga zitten.
Alexander, ik ken je vanaf je geboorte.
Ik steunde je na je vaders dood.
Uit respect voor deze raad die jou tot koning koos...
Geef ons een Macedonische troonopvolger.
Je bent duidelijk. - Maar...
Na het trouwfeest reis je naar Babylon.
Ik hoop dat je ons Rijk vertegenwoordigt en deze campagne zult steunen.
Ik ga richting het noorden.
Je dwaalt zo ver af van wat je vader wilde.
Verdomme, Parmenion. Mijn vader haf geen lef, net als jij.
Hij genoot niet van oorlog. En vroeg altijd advies aan de Raad.
Als gelijken. Op Macedonische wijze.
Hij besliste nooit uit eigen belang.
Ik heb ons verder gebracht dan mijn vader ooit zou kunnen.
Oude man, wij leven in een nieuwe tijd.
Alexander, wees redelijk.
Zijn zij onze gelijken? Dezelfde winst krijgen?
Weet je nog wat Aristóteles zei? Een Aziaat?
Wat is een huwelijk waard voor een ras die nooit woord hield aan een Griek?
Aristóteles is dood.
Bij alle goden, wat maakt jou beter als hun?
Cassander. Ze zijn beter dan jou.
Wat mij stoort is niet dat mijn oordeel niet gerespecteerd word.
Maar de minachting voor een wereld veel ouder dan de onze.
Na 10 jaar aandringen van zijn moeder...
Om een Macedonische te huwen...
Huwde de machtigste man op aarde een vrouw zonder politiek belang.
Waarom?
Sommigen dachten om de stammen te verenigen.
Anderen om voor een opvolger te zorgen.
En weer anderen dachten dat hij echt verliefd was.
Maar ik twijfel of iemand wist wat de echte reden was.
Speciaal voor jou.
Op deze glorieuze gelegenheid...
Drink ik op dit leger dat zoveel gegeven heeft.
En voor diegene die zeven jaar lang aan mijn zijde stond...
Ik verklaar dat al jullie schulden betaald worden...
Uit de koninklijke schatkist.
En ter ere van mijn bruid. Mijn mooie bruid...
Erkennen we het harde leven die de meegereisde vrouwen hebben.
Ik beloof ze het recht op een echt huwelijk.
En onze jongens?
En tenslotte...
Willen we dat de kinderen een Griekse opvoeding krijgen...
Een militaire opleiding, onder onze bescherming.
Zodat zij het nieuwe leger worden van ons koninkrijk Azië.
Ik vond dit in Egypte.
De man die het verkocht zei dat het uit een tijd kwam...
Waar de mensen de zon en de sterren aanbeden.
Ik zie je als de zon...
En ik bid dat je droom schijnt over alle mensen.
Ik wens je de zon.
Je bent een groot mens.
Jij, houdt van hem?
Dat is Hefáistion.
Er zijn verschillende manieren van liefde, Roxane.
Kom.
Je kent geen angst.
Als een man een vrouw zoekt tot het einde van de wereld...
En haar vindt...
Wordt de mythe waarheid.
Grote man...
Ik vermoord je.
Doe het.
Maak het af...
Ik zou hetzelfde doen.
Ik sterf als een dwaas. Voor deze liefde.
Mijn leven is nu van jou.
Jij zult mij een zoon schenken.
Wie is deze vrouw die je koningin noemt.
Een meid uit de bergen.
jij, met je gefok.
Ze maakt vijanden met haar koppige karakter.
Verwar ons niet.
Ik was nooit een barbaar, zoals Philip beweerde.
Maar van Achilles koninklijke bloed.
Zeus is je vader.
Ik begrijp dat ze je geluk schenkt.
Maar luister naar me. Handel snel.
Na 7 jaar vragen mensen zich af wie Alexander is.
Ik gaf je onweerlegbaar bewijs dat Antípatas je gezag ondermijnt.
Keer terug naar Babylon, en versterk je centrum.
Of kom terug naar Macedonië en reorganiseer.
Maar jaag geen droom na in het oosten.
Jouw en mijn leven hangen daar vanaf.
Onthoud, mijn gedachten zijn bij je.
Jij moet je lot trotseren.
Bescherm me tegen je vijanden als je er niet bent.
En onthoud dat ik meer van je hou dan wie dan ook.
Was je maar van mijn moeders evenbeeld.
Wie zit hierachter? Vertel. - De dienstjongens.
Door de samenzwering raakte Alexander van slag.
Niet alleen omdat er dienstjongens mee gemoeid waren...
Die van zijn droom uitmaakten...
Maar ook omdat Filotas er bij was betrokken.
Die hij kende van zijn jeugd en kapitein was van zijn leger.
Herinner me wie ik ben.
Ik herinner je, Filotas. Maar niet zoals je jezelf herinnert.
Het ziet ernaar uit dat je ware aard eerzuchtig is.
Niemand van ons verdedigde Filotas. Maar niemand mocht hem ook.
Daarbij werd zijn macht verdeeld onder de rest van ons.
Voor hij stierf werd hij gemarteld.
Om uit te zoeken wat zijn vader, Parmenion, wist.
Zonder resultaat.
Parmenion en zijn troepen verzorgden de voorraden.
Dat was een erg delicate zaak.
Was hij onschuldig?
Of besloot hij te handelen voor hij te oud werd?
Ze zullen uiteenvallen. - De mannen zullen hun koning volgen.
Alexander zal er niet zijn.
Alexander werd genoodzaakt te handelen.
Hij isoleerde het kamp, na de beschuldiging op Filotas.
Ga dan, Antígonas en Cleitus. Ga snel.
Na drie dagen kwamen Antígonas en Cleitus bij Parmenion.
Zijn soldaten aanvaardden de beschuldiging tegen Parmenion...
Het was normaal dat het hoofd van de familie...
Verantwoordelijk was voor zijn hele familie.
We waren nu een mobiel rijk dat zich duizenden kilometers uitstrekte.
Koks en architecten...
Dokters en genezers...
Bankiers, vrouwen, kinderen, geliefden...
Hoeren. En de slaven niet te vergeten.
Deze klasse werd behandeld als beesten en als vervangbaar beschouwd.
Geen enkel bezet gebied was meer dezelfde.
Alhoewel toegewijd aan Roxane gaf Alexander steeds minder aandacht.
Na twee jaar was er nog altijd geen opvolger.
Het schaadde Alexanders trots.
Er bestaat kans Prometeus tegen te komen. In één van die grotten.
Vlakbij een groot arendsnest.
En 's nachts eet zij de lever van de arme Prometeus.
Weet je nog wat Aristóteles zei over deze bergen? - Ja.
Op de top zie je in het westen Macedonië. De oceaan in het oosten.
Deze wereld is groter dan je kunt voorstellen. - Een wereld van reuzen.
De gidsen hebben alles verkend. Er is geen doorgang.
Behalve zuidwaarts. Richting India.
We moeten die muur oversteken in het oosten.
Dat zal ook gebeuren. Over een paar jaar.
Maar eerst moeten de mannen terug naar huis.
Waar is jouw thuis?
Ik denk meer en meer aan Alexandria.
Het is er tenminste warm.
Iedereen houdt van Alexandria.
Vrouwen zorgen dat mannen thuiskomen. Mij interesseert het niet.
Jij hebt Babylon. Waar je moeder wacht op een uitnodiging.
Ja, ik heb Babylon. Maar elke grens die ik oversteek...
Is weer een illusie minder.
Ik denk dat de dood de laatste zal zijn.
En toch probeer telkens harder om liefde te bereiken.
Waar is onze arend?
We moeten verder. Tot we een einde vinden.
Indië. Land waar de zon geboren werd...
En mogelijk nog rijker zijn dan Perzië.
Is nog nooit onderzocht of veroverd.
Alexander had moeite om een land te verenigen zonder centrum..
Koningen die onder elkaar samenzwoeren.
Stammen, aangevoerd door filosofen...
Om met duizenden te sterven voor hun vreemde goden.
Crateros vocht tegen harige mannetjes die in bomen leefden.
Totdat Hefestión ons overtuigde dat het beesten waren die ons nadeden.
Ze noemden deze stam: 'Apen'.
En toen kwam de regen.
Nog nooit hadden we zoveel water uit de hemel zien vallen.
Je weet wel beter. Doe dit je zoon niet aan.
Kom op, daar word je sterk van.
Mijn geliefde koning. Ik zal aan jouw zijde staan.
Breng de slangengenezers.
Wat gebeurt er? - In zijn nek.
Hou vol, wees dapper.
Onze zoektocht naar glorie zakte weg...
Omdat we beseften dat het er niet was.
De stemming werd grimmiger. Iedere opstandige Indiër werd afgeslacht.
En terwijl de regen naar beneden viel, dronken wij sterke wijn.
Terwijl we verder zuidoostelijk trokken...
Gaf Alexander vaak veroverde gebieden terug aan de verslagen koningen.
En maakte ze bondgenoten.
Maar dit zat zijn mannen niet lekker en ze begonnen af te vragen...
Of Alexander op deze manier Hércules wilde imiteren.
Geef hem een kus, vooruit.
Op de goden.
En op de God van mijn moeder, Dionisus.
Die volgens onze bondgenoten hier 6000 jaar geleden was.
Op een held.
Je verliest je geloof.
Deze Indiërs zijn een kwaadaardig volk. - Je begrijpt ze niet.
Ik probeer het.
Maar wat ik wel weet...
In Perzië ben je een grote koning...
Hier haten ze je.
Laat ons terugkeren naar Babylon.
Daar ben je sterk.
We praten hier straks over.
Ja, straks. Praten.
Deze nacht kom ik. - Ik zal wachten.
Goedenacht, mijn koning.
Uwe Majesteit?
Op de 30.000 mooie Perzische jongens...
Die getraind zijn om in dit prachtige leger te vechten.
En op Philip, leefde hij nog maar...
Zodat hij kon zien dat de Macedoniërs zijn veranderd in dit mooie leger.
Op Philip, de echte held.
Op Cleitus, en zijn aanstelling als gouverneur van Bactria.
Mooi gezegd, maar iedereen weet dat ik ben verbannen na 30 jaar dienst.
Je noemt gouverneur van deze provincie 'afschepen'?
Heeft Zijne Majesteit ooit een vriend een functie zo ver van huis gegeven?
Ik wist niet dat je heimwee had?
Het zij zo.
Ik rot liever weg in Macedonië, dan dit Aziatische praalvertoon.
Ik zal niet kruipen zoals die zieke vrienden van je.
Hefestión, Nearcus, Pericles.
Als gouverneur van een van de meest oostelijke provincies, besef je niet...
Dat het belangrijk is dat mijn Perzische onderdanen voor mij buigen?
Dat vraag ik toch niet aan de Grieken?
Je aanvaardt toch Griekse offers, als de zoon van Zeus?
Als ze het aanbieden. - Waarom weiger je het dan?
Wat voor vrijheid is het om voor jou te buigen?
Je knielt toch voor Hércules, ook al was hij sterveling?
Maar als zoon van Zeus... - Hoe kun jij...
...jezelf vergelijken met Hércules? - Waarom niet?
Ik heb meer bereikt. Net zo ver gereisd, wellicht verder.
Hércules deed het alleen. Heb je Azië alleen veroverd?
Wie heeft de invasie gepland? Je vader toch?
Of is zijn bloed niet goed genoeg meer?
Je beledigt me. En praat slecht over mijn familie.
Je vader zou nooit barbaren als vriend hebben.
En zeker niet samen vechten als gelijken.
Zijn wij niet goed genoeg meer?
Ik herinner me een tijd dat we als mannen praatten.
Niet dat gekniel, dat gekruip.
En nu kus je hen?
Je neemt een barbaarse vrouw, en maakt haar koningin?
Ga weg voordat je je leven ruïneert.
Heeft je grote trots geen angst meer voor de goden?
Dit leger is je bloed.
Zonder leger ben je niets.
Je maakt geen deel meer uit van mijn plan.
Verdwijn. - Heb ik geen nut meer?
Ik heb je leven gered. En nu verban je me?
Laat hem niet gaan. Arresteer hem voor verraad.
Wie is met hem?
Ik vervloek, in naam van Zeus...
Iedereen die een samenzwering tegen me plant.
Je praat onzin. En die arme Parmenion?
Die ik van jou moest doden. Schaam je.
De grote dictator nep koning.
Je barbaarse moeder leeft in schande.
Laat me door. - Het mag niet.
Ik ben de koningin.
Ik wil hem zien! -Nee, zelfs jij niet.
Hij heeft me nodig. -Nee, dat heeft hij niet!
En jouw wel soms ?
Je begaat een fout.
Het leger heeft jouw garanties nodig.
Ik kan dit mezelf nooit vergeven.
Jij van iedereen, moet weten dat de allergrootsten geen spijt kennen.
Jij bent Alexander.
Je zelfmedelijden zal je vernietigen.
Ben ik zo arrogant geworden dat ik blind ben?
Soms is arrogantie de enige manier.
Dan had Cleitus gelijk. Ik ben een tiran geworden.
Onsterfelijk. En ze weten het.
En ze vergeven je omdat jij ze beter maakt.
Ik heb gefaald.
Philip, koning van Macedonië en leider der Grieken.
Een leven lang heb ik gewacht op respect van de Grieken.
Vandaag is die dag.
Men zegt nu al:
'Philip is een grote generaal, maar Alexander is gewoon groots.'
Maar als je me nog een keer beledigt, vermoord ik je.
Ik heb je gemist.
Straks rijden we ook zo in Perzië. - Ja, vader.
Ik zou het voor geen goud willen missen. - Wat je al reeds hebt.
Philip maakt zichzelf belachelijk. Hij drinkt teveel.
Hij heeft zijn verstand verloren.
Uwe Majesteit.
Ik hoop dat de prins net zo geniet als onze regent hier.
Hij is heel moe.
Frizenius, breng de rest van de garde.
Geen wacht, Majesteit? Met al die Grieken hier?
Deze man kun je altijd vertrouwen.
Behandel hem goed en hij zal er altijd voor je zijn.
Mijn volk beschermt me vandaag.
Ik laat de Grieken zien dat ik normaal kan rondlopen.
Dan zullen ze me geen tiran meer vinden.
Zorg dat de wijn rijkelijk vloeit. Ik wil dat ze me mogen.
Wat doe je? Ik ga alleen naar binnen.
Ga naar de hoofdtribune.
Vader, het is beter als ik meega.
Wil je dat de mensen zien wie mijn opvolger is?
Is dat wat zij wil?
Kijk niet zo geslagen. Wees een man.
Wees blij dat je er vandaag bij bent. Na je publieke statement.
Bij alle goden. Gehoorzaam me deze ene keer.
Heb moed, vader.
Vervolg je weg met glorie bij elke stap.
En ze zullen je herinneren.
En dan nu onze geliefde koning Philip.
Laat de olympische spelen ter ere van hem beginnen.
Frizenius, ik zei je toch...
De koning leeft.
Alexander, zoon van Philip. Mogen de goden de koning zegenen.
Een koning.
Moge de goden Alexander zegenen.
Hoe kon je me zo beledigen in het openbaar?
Omdat het zo moest zijn.
Zo wil ik geen koning worden. - Niemand neemt het je kwalijk.
Oh, jawel. Achter mijn rug om.
Roddelen doet geen kwaad. - Maar schande wel.
Wie heeft mijn vader vermoord? Vertel op.
Spreek of ik beschuldig jou van de moord.
Frizenius... - Hij had hulp.
Heb jij hem geholpen?
Nee. Waarom zou ik?
Maar vele anderen wel. Grieken, Perzen...
Je bent gek. Je weet niet wat je hebt losgemaakt.
Wie overdrijft er nu?
Diep in je hart wilde je het. - Nee, ik hield van hem.
Hij was je vader niet.
Je bent geen bloed schuldig aan die man.
Je loog keer op keer.
Je bent als een heks die me in de war brengt.
Je bent alles wat hij niet was.
Hij was grof. Jij hebt gevoel.
Hij was generaal. En jij een koning.
Hij kon niet eens zichzelf regeren, maar jij...
Zult de wereld regeren.
Je bent vervloekt als je zo spreekt.
Zoveel trots, maar niet rouwig om je man.
Rouwen om hem?
Wat weet jij nou van Philip?
Nee, Alexander. Zeus is je vader.
Gedraag je ook zo. - Ik wil je vermoorden.
Je hebt me al in mijn wieg vermoord. Ik was geboren uit haat.
Je haat iedereen die sterker dan je is.
Ik gaf heel mijn hart.
En bij Zeus en Dionisus. Je bent een parel geworden.
Verdoemd zij je heksenziel.
Jouw ziel is de mijne, Alexander.
Je nam alles weg waar ik van hield.
Gedraag je niet als een kind. Je bent een koning.
Parmenion is met ons deze keer. Executeer Atlas...
Neem zijn land in beslag en verban zijn familie.
Jij kent geen liefde. Lach maar, monster.
Jij hartenbreekster.
Hoe hou je het uit? Heb je niets van Philip geleerd?
Nee. Van jou, moeder.
Van de beste.
Wat heb ik gedaan dat je me zo haat?
Op een dag zul je het begrijpen...
Dat alleen jij in mijn hart bent.
Ik weet wat je nodig hebt.
Het is tijd. De goden begunstigen jou.
Rijkdom, macht, verovering. Alles wat je begeert.
De wereld is van jou. Verover ze.
Hij zag zijn moeder nooit meer terug.
Tijdens zijn strijd tegen de noordelijke stammen...
Liet Olympias Philips vrouw Euritica en zijn zoon vermoorden.
En uit noodzaak werd Átlas geëxecuteerd.
Natuurlijk zijn jullie bang. Iedereen heeft angst.
Want niemand is ooit zover gekomen.
We zijn weken verwijderd van de oceaan. Onze weg terug.
We bouwen een armada schepen en varen via de Nijl naar Egypte.
En vanaf Alexandrië zijn we binnen een paar weken thuis.
Herenigd met onze geliefden delen we onze ervaringen over Azië.
En genieten we van de glorie tot het einde der tijden.
Wat? Stilte?
Percasus. Een held.
Waar zijn die Amazones die alle mannen afslachten?
Waar zijn ze?
Er is toch geen stam meer die we nu nog moeten vrezen?
Nicimicus?
Antígonas?
Jullie breken mijn hart. Bang.
Mijn koning. Ik ken geen zwakte.
Dat tolereer ik niet van mijn mannen.
Maar ik heb veel mensen verloren.
Jongens, nog nooit met een vrouw geweest.
Sommigen stierven van ziekte. Anderen afgeslacht in Sythia.
Op de velden van Oxis.
Sommigen stierven vreedzaam. Anderen hadden dat geluk niet.
Maar ze stierven.
40.000 man hebben 8 jaar achter de rug.
En marcheerden meer dan 10.000 mijl.
In regen of zonneschijn hebben ze gestreden.
Sommigen vochten in meer dan 50 veldslagen...
En hebben veel barbaren gedood.
Als ik nu rondkijk. Hoeveel kunnen het nog aan...
Om nog meer van die inheemse stammen te bevechten?
Ze hebben duizenden van die olifant monsters.
Er zullen honderden doden vallen.
Jij hebt het recht te spreken. Een nobel mens.
Maar ook mijn lichaam is zwaar gehavend.
Door zwaard, messen, stenen, katapulten en stokken.
Ik ken net zoveel leed als jullie. - Klopt, daarom ben je ook geliefd.
Maar er zijn teveel mensen gestorven.
Je hebt geen kinderen. Maar wij zijn nederige mensen.
Al wat we wensen is onze kinderen te zien.
En onze vrouwen en kleinkinderen. Voor de laatste keer.
Voordat we ons onze broeders wederzien in de dood.
Ja, je hebt gelijk, Crateros.
Ik ben achteloos geweest.
Ik had jullie naar huis moeten sturen. En dat doe ik ook.
Maar jullie moeten nog één keer dienen.
En dan elke man die zeven jaar gediend heeft...
Krijgt pensioen van mijn rijkdom.
Jullie worden rijk en gerespecteerd. En geliefd.
Jullie zullen door iedereen als helden behandeld worden...
Voor de rest van je leven.
En een vreugdevol en vredige dood.
Maar je droom is gestorven op het moment...
dat je Perzische vrouwen nam. En juwelen en andere rijkdom.
Want jullie werden verliefd op dingen dat mannen vernietigt.
Zie je het niet?
Iedereen weet dat als de jaren verstrijken...
En de overwinningen vervagen...
Het enige wat onthouden wordt is dat jullie je koning verlieten in Azië.
Ik zal verder gaan met mijn Aziaten.
Ik betaal voor jullie kinderen. Ik heb mezelf nooit verrijkt.
Het enige wat ik vraag is nog één maand.
Schande.
Wat zou je vader zeggen?
Ik ben verder gekomen dan mijn vader ooit zou kunnen.
Ik benijd de barbaren voor hun moed.
Ik ga door.
Jij wilt iedereen dood om nog groter te worden.
Wie zei dat? - Jij zult nooit meer terugkeren.
Kom naar voren en zeg dat in mijn gezicht.
Zodat je ons kunt doden, zeker? Zoon van Zeus.
Ik ben geen moordenaar. Er kleeft geen bloed aan mijn handen.
Hij trok verder..... Zuidelijk, naar de buitenste zee.
Om de muiterij te stoppen, executeerde hij de leiders.
Iets wat elke generaal gedaan zou hebben.
Maar toch was het leger verdeel.
En Alexander werd niet meer door iedereen geliefd.
Blijf kalm. Samen zijn we zo sterk als goden.
Dek met links. Val aan met rechts.
Waarom wachten? Het is tijdverlies.
Aanvalspositie.
Vooruit Macedoniërs.
Niet inhouden.
Waarschuw de rest. We vallen aan in het centrum.
Ga naar de rivier en breng de hele cavalerie naar het centrum.
We moeten Crateros helpen voor het te laat is.
Naar het midden.
Kom, Macedoniërs.
De paarden weigeren. - Te voet dan.
Vooruit, Ucéfalus.
Het is maar een schaduw.
Jij en ik samen. Nog één keer.
Is het niet prachtig met moed te leven?
En te sterven met eeuwige roem.
Vooruit Macedoniërs. Waarom trekken jullie terug?
Willen jullie voor altijd leven?
In de naam van Zeus, aanvallen.
De koning is gevallen. - Aanvallen.
Het was de bloedigste van alle veldslagen...
Een echte slachting. Alle grenzen te boven.
Niets zou meer hetzelfde zijn.
Hij leve, Alexander.
Mannen van Macedonië...
We gaan naar huis.
Zijn leven zou beëindigd zijn in Indië.
Maar dat is de legende.
De waarheid is dat Hércules stierf aan een vergiftigde hemd.
Pas aan het einde van zijn reis toonde hij eerbied aan de goden.
Hij nam afscheid van het oosten en vertrok richting het westen.
Hij doorkruiste de grote woestijn.
En zocht de kortste weg naar Babylon.
Tot op vandaag weet niemand hoeveel er gestorven zijn.
Het was de grootste blunder uit zijn leven.
In Babylon aangekomen na zes jaar...
Trok Alexander weer aandacht door nog twee vrouwen te huwen.
Vorige nacht was hij nog... - Het water. Hij mengde het met wijn.
Hoe kan zoiets gebeuren? Tyfus, uit Indië?
Rustig, Majesteit. Hij heeft gewoon wat rust nodig.
Maar geen wijn of koude dranken. - Eruit.
Ik zal snel beter worden.
We trekken in de lente naar Arabië. Maar niet zonder jou.
Je kleedde me vroeger soms als een Sjeik.
Jij bent de enige die me nooit liet winnen.
De enige die eerlijk tegen mij was.
Je hebt me van mezelf gered.
Verlaat me niet, Hefestión.
Ik herinner me het jongetje dat Achilles wilde zijn.
Hij werd groter. - En jij Petrocolus.
Maar wat is er gebeurd.
Duizenden jongemannen zijn gevallen.
Maar hoe mooi die legende was.
Hoe zal je het vergaan zonder mij? - Ik ben niets zonder jou.
Vecht, Hefestión.
We sterven samen.
Het is ons lot.
We krijgen kinderen die samen spelen. Net als wij vroeger.
Duizend schepen zullen vanaf hier vertrekken.
Richting Arabië. Naar de golf van Egypte.
Van daaruit graven we een kanaal tot aan de Middellandse Zee.
Vanaf daar richting Carthago. En dan Sicilië, die zullen ons vereren.
Daarna richting de Romeinen. Goede krijgers, maar we verslaan ze.
En dan exploreren we de noordelijke wouden.
En van het paleis van Hércules tot de Westelijke zee.
En in minder dan 10 jaar...
Wordt Babylon het centrum van de wereld. Alexandrië zal groeien.
De volkeren zullen zich mengen en vrij kunnen reizen.
Azië en Europa zullen één worden.
En we zullen oud worden, Hefestión.
Waar blijft die dokter?
Ik kan dit niet uitleggen. Het is onmogelijk.
Ik zweer dat... - Executeer hem.
Breng hem weg en executeer hem.
Kom mee. - Leugenaars.
Leugenaars, jullie allemaal.
Eruit. Nu.
Jullie allemaal eruit. Nu.
Ben je weer dronken. Ga weg.
Hij is dood. - Wie?
Velen haatten hem. Maar ik had nooit gedacht dat iemand zou durven.
Hefestión is dood?
Ben je gek?
Je nam weg de enige van wie ik ooit gehouden heb.
Jij misbaksel.
Ik heb een kind...
Alexander, ik heb je kind.
Mijn man. Mijn koning.
Ik heb je zoon.
Mijn arme zoon.
Raak me nooit meer aan.
Een laatste toast.
Voor het morgenrood.
Op mijn oude vrienden.
En op de legenden.
Ja, kom. Kom naar Babylon.
Ik wacht op je. Je geliefde zoon.
Wacht.
Aasgieren...
Ik heb de zoon van Alexander.
Nog 3 maanden.
Laat me, asjeblieft...
Zijn zoon.
We smeken je...
Wie zal dit grote rijk regeren dat jij achterlaat?
Zeus is je vader.
Het leger zal afbreken.
Er zal een opstand komen.
Zonder je bevelen zal er oorlog komen.
Zeg ons wie.
Wat zei hij?
De beste.
Hij zei, 'de beste'.
Nee, hij zei, Crateros.
Crateros?
Op de 10e juni, een maand voor zijn 33e jaar...
Gaf Alexanders grote hart het uiteindelijk op.
En zoals hij zwoer, verenigde hij met Heféstion.
Maar in zijn korte leven heeft hij zonder twijfel...
De glorie van zijn voorvader Achilles evenaart...
En meer.
Zijn offer was een vroege dood.
Maar in zekere zin...
Heeft hij ook de dood overwonnen.
Olympias daad op de dood van zijn vader...
Was waarschijnlijk.
Die van hem een last.
Alexander hield er niet van om glorie te stelen.
Maar via bloed en enkel bloed...
Was hij schuldig.
In geen tijd ruzieden we als jakhalzen om zijn lichaam.
Een wereldoorlog was begonnen.
Veertig jaar tolereerden we elkaar.
Cassander in Griekenland. Crateros en Antígonas in West Azië.
Saluccas en Perdiccas in het Oosten.
Ikzelf in Egypte. Tot we zijn rijk verdeelden in vieren.
Cassander had de smaak van macht te pakken.
Want 7 jaar later liet hij Olympias executeren.
En binnen twaalf jaar vernietigde hij Alexanders bloedlijn.
Hij vergiftigde Roxane en haar 13 jarige zoon.
De ware erfgenamen van zijn rijk.
Maar de waarheid is nooit simpel.
En ook weer wel.
De waarheid is dat wij hem vermoord hebben.
Door zwijgen en instemming.
Omdat we niet verder konden.
Anders zouden we toch worden afgedankt zoals Cleitus.
Na zoveel tijd onze wereld weg te geven aan Aziaten die we verachten.
Rassenmenging. In harmonie.
Hij praatte over die dingen.
Maar zou een populatie echt naar hem luisteren?
Ik heb nooit in zijn droom geloofd.
Niemand van ons.
Dat is de waarheid over zijn leven. De droom heeft ons uitgeput.
Hij moest sterven, voor het ons vermoordde.
Gooi dat alles weg, Katmus.
Het is larie van een oude man.
Schrijf maar dat hij stierf aan koorts en een verzwakte conditie.
Ja, grote Farao.
Hij kon ook gewoon in Macedonië blijven...
Trouwen en een gezin stichten...
En sterven als een gewone man.
Maar zo was Alexander niet.
Zijn hele leven vocht hij om zichzelf te bevrijden van angst.
En alleen daardoor was hij vrij.
De meest vrije man die ik gekend heb.
Zijn tragedie was de stijgende eenzaamheid...
En zijn ongeduld tegen hen die hem niet begrepen.
En zijn wens om de Grieken en barbaren te verzoenen...
Werd een mislukking.
Wat? Mislukking?
Zijn mislukking oversteeg succes van anderen.
Ik heb een lang leven geleid.
Maar de mensen die herinnerd blijven...
Zullen altijd diegene zijn met een droom.
En de grootste van hen allemaal is...
Die we nu noemen...
Megas Alexandros.
De grootste Alexander ooit.
Vertaald door Zilver Hersynced door CLueLeSSTRaDeR
Gebaseerd op vertaling van Candy Gedownload van www.nlondertitels.com